Trouw zijn aan jezelf

De afgelopen bijeenkomst van onze vrouwencirkel was rondom het thema ‘trouw zijn aan jezelf’. Voor velen een thema waar nog een hoop ‘winst te behalen is’.

Het maken van authentieke keuzes vind ik zelf verre van eenvoudig. Zelfs in simpele besluiten zit vaak interne tegenstrijdigheid. Ga ik sporten als ik moe ben? Een deel van mij verlangt rust. Een deel weet dat ik mij vaak een stuk beter voel als ik wel ga sporten.

Nog ingewikkelder is het om trouw te zijn aan je eigen waarheid naar ‘de buitenwereld’ hoe vaak zeg je ‘ja’ terwijl je ‘nee’ wilt zeggen. Durf je te vragen om wat je nodig hebt (of gewoon graag wilt), durf je je grenzen aan te geven?

Zelf merk ik dat het aangeven van mijn grenzen vaak gevolgd wordt door een schuldgevoel. Trouw zijn aan jezelf hoeft dus echt niet direct fijn te voelen.

Grote eyeopener voor mij was een citaat dat ik jaren geleden in een boek las dat ongeveer zei: “Volwassen worden betekent je schuldig durven maken”.

In onze kind rol wil je je zo goed mogelijk aan blijven passen aan de wensen van je omgeving. Volwassen keuzes maken betekent bijna altijd dat je iemand teleurstelt dus je gevoelsmatig schuldig maakt. ‘Trouw zijn aan jezelf’ betekent voor mij dat ik steeds minder vaak zelf de persoon ben die door mijn keuzes teleurgesteld wordt. Nu ik dit besluit genomen heb merk ik dat dit nog een lange weg te gaan is. Maar de eerst stap is altijd ‘bewustzijn’. Bewustzijn geeft je de kans om echt te kiezen.